Posts Tagged ‘dada’

Το dada και μερικά δεινά ακόμα. Και φωτογραφίες. Και τα βρώμικα πιάτα και το γάλα στην αυλή ακούγονται σαν τρίζει το τζάμι και οι αδένες στο λαιμό φουσκώνουν το άλμπουμ παλιές φωτογραφίες και ξεχασμένες πατάτες στην κατσαρόλα.


Είπαμε. Dada δε σημαίνει τίποτα.

Άμα μπορούσα να το αντιγράψω ολόκληρο θα το έκανα.

Γι’αυτά που λέει και γι’αυτό που είναι.

Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες, έχω χάσει τη φαντασία μου.

Όχι μαντάμ, δεν σας πήραμε 400 κιλά αίμα.

«Επαναλάβετέ το 30 φορές. Με βρίσκω πολύ συμπαθητικό.»

Κάθε μου γραφή απευθύνεται σε κάποιον, αλλά όχι πάντα και όχι σήμερα.

«Να γιατί τσακώθηκα με το dada κι απαιτώ παντού την καταστολή των D». Είπε ο κύριος Αα ο αντιφιλόσοφος.

Θα ήθελα να είμαι μία μεγάλη χοντρή μύγα.

Μ’ακούς, ανύπαρκτε ακροατή;

Έχω μυρμήγκια να βγαίνουν απ’τις παλάμες μου.

«Παρ’όλα αυτά είμαι πολύ συμπαθητικός.»

Everybody’s going for those kinky boots, kinky boots.

Τα γλεφιτζούρια δεν πρέπει να έχουν χρυσόσκονη ή γεύση μήλο.

Στο χωριό ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.

«Με βρίσκω σχεδόν συμπαθητικό.»

Βιβλίο για παπούτσια αφιερώνει ένα κεφάλαιο στο Sex and the city.

Υπάρχουν πια συγγραφείς; Χρειάζονται πια συγγραφείς;

«Γράφω γιατί είναι φυσικό σαν να κατουράω, σαν να ‘μαι άρρωστος.»

Άκου εκεί, βραδιές ποίησης. Με κεριά. Κι εγώ;

Πρέπει να σε ξεχάσω.

Πάντα ήμουν καλή στο κολάζ.

Πεινώ.

«Ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκει τον εαυτό του πολύ συμπαθητικό.»

Λενιού Φλουξ

Ο Κυνόδοντας ήρθε δεύτερος.

 

"Your melancholia is a luxury"

 

"I always knew I'd be a bank robber so judge all you want ladies and gentlemen, because you never did become an astronaut"

Advertisements