Archive for Γνώμες

Περί έρωτος…


«Έρωτα ακαταμάχητε», είπε ο Σοφοκλής διαμέσου της Αντιγόνης.

Ολόκληρο Συμπόσιο έγραψε ο Πλάτωνας γι’αυτόν. Και βάζει ένα σωρό σοφούς και φιλοσόφους να εξυμνούν αυτόν τον θεό, τον πιο ωραίο και παλιό, τον πιο παραμελημένο απ’όλους τους θεούς. Και βάζει και τον Σωκράτη να μιλάει γι’αυτόν. Και να λέει ότι ο έρωτας δεν είναι ο πιο ωραίος από τους θεούς, μα είναι άσχημος και μωρός. Γιατί επιθυμεί το ωραίο και το σοφό, και επειδή τα επιθυμεί εξορισμού δε μπορεί να τα κατέχει. Γιατί όταν έχουμε κάτι δεν το επιθυμούμε. Κι άλλα τέτοια σοφά λέει ο Σωκράτης και οι υπόλοιποι. Και είναι όντως σοφά, καθένας μπορεί να το καταλάβει αυτό και μόνος του.

Είναι ο θεός που απασχόλησε, απασχολεί και θα απασχολεί όλους τους ανθρώπους, σοφούς και μωρούς, νέους και γέρους, όμορφους και άσχημους. Τον έχουν εξυμνήσει σε έργα τους αρχαίοι δραματουργοί και φιλόσοφοι, καλλιτέχνες, ζωγράφοι, ποιητές, κινηματογραφιστές, μαγείροι. Και κυρίως, οι άνθρωποι που δεν είναι τίποτα από όλα αυτά.

Και έχουν πει τόσα και τόσα.

-I’ve got chills, they’re multiplying and I’m losing control, cause the power you’re supplying is electrifying. –

Ο έρωτας λοιπόν είναι ακαταμάχητος. Δε μπορείς να του αντισταθείς, έρχεται, άλλοτε ύπουλα και απότομα, άλλοτε αργά και σταθερά, και σε κατακλύζει. Κυριαρχεί την σκέψη σου και το κορμί σου. Τρως τον ντουβρουτζά κι άντε να συνέλθεις.

-Nobody loves me, it’s true, not like you do. –

Ο έρωτας είναι ευτυχία. Αυτό που ξυπνάς και χαμογελάς. Αυτό που ζωγραφίζεις καρδούλες και λουλουδάκια. Αυτό που δε νευριάζεις όταν έχει κίνηση στο δρόμο από τα διπλοπαρκαρισμένα. Αυτό που νοιάζεσαι και σε νοιάζεται. Αυτό.

-Love will tear us apart.-

Ο έρωτας είναι καταστροφικός. Τι καταστρέφει; Ό,τι βρεθεί μπροστά του. Εσένα, το αντικείμενο του έρωτά σου, τις σχέσεις με τον κόσμο γύρω σας, τον πολυέλαιο, το σπίτι ολόκληρο. Εξαρτάται από την ένταση του πάθους και από τον βαθμό της ανταπόκρισης. Εξαρτάται επίσης από δευτερεύοντες παράγοντες, όπως ζήλια, έλλειψη εμπιστοσύνης, κατανάλωση ουσιών, πείσμα, εγωισμούς. Και δώσ’του το μελόδραμα και δώσ’του η καταστροφή και δώσ’του το κλάμα και δώσ’του το χάος.

-Σ’ακολουθώ και ξέρω πως πονάω.-

Ο έρωτας γέρνει μονόπαντα. Και να σου ερωτεύεσαι. Εσύ. Μόνο εσύ. Ο άλλος όχι. Ζόρικο. Βρίσκεις τρόπο να το ξεπεράσεις και να ερωτευτείς κάποιον άλλο. Ή και όχι. Και βασανίζεσαι μια ζωή. Πολύ ζόρι λέμε.

-Red eyes and tears no more for you my love I fear.-

Ο έρωτας έχει ημερομηνία λήξης. Είτε με το καλό είτε με το κακό κάποτε τελειώνει. Θα θρηνήσεις, θα φωνάξεις, θα πληγωθείς, θα κολλήσεις, θα βγεις ίσως να το γιορτάσεις ή ακόμα θα ανασάνεις επιτέλους. Αν το ξεπεράσεις κι είσαι ακόμα νέος, βρίσκεις αλλού άλλον έρωτα. Αν όχι, απλώς ζεις με αυτό. Τι άλλο μπορείς να κάνεις;

-Say nighty night and kiss me, just hold me tight and tell me you’ll miss me, while I’m alone and blue as can be, dream a little dream of me.-

Ο έρωτας είναι ρομαντικός. Αστεράκια, φεγγαράκια, καρδούλες, αγκαλίτσες, φιλάκια, κεράκια, ατμόσφαιρες, ωραία πράματα. Μέλια και σορόπια να κολλάει ο τόπος, όλα είναι ρόδινα, δεν υπάρχει κανείς άλλος τριγύρω, δεν έχεις μάτια για αλλού. Ομορφιές!

-Love me two times baby, love me twice today.-

Ο έρωτας είναι ποιητής.Και ψεύτης. Είναι τυφλός και κουφός. Είναι αντικοινωνικός, παράφορος, παράλογος, αχόρταγος, ανεκπλήρωτος, αιώνιος. Ο έρωτας είναι σεξ. Είναι γιατρός, θεραπευτής. Είναι προδότης. Κουλτουριάρης. Καψούρης. Είναι όσα μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος κι άλλα τόσα που δεν το χωράει ο νους.

-Και θέλω να’ρθω να σ’αρπάξω από την άλλη, να τη ρωτήσω με μάτια δακρυσμένα, με ποιο δικαίωμα σε πήρε από μένα και ποια θυσία έχει κάνει αυτή για σένα.-

Ο έρωτας είναι επιλογές. Διαλέγεις κάποιον έναντι κάποιου άλλου. Τσεκάρεις προτερήματα και μειονεκτήματα, συμβατότητα, προκοπή, προίκα, τζάκι, σπίτι και λοιπά και αποφασίζεις. Κι αυτό γιατί αναζητάς κάποιον προς ισόβια χρήση. Άρα θες να ταιριάζετε. Ή, εν τω βάθει, να είναι αντάξιός σου, κι ας μην ταιριάζετε ακριβώς. Αλλά αυτό μάλλον θα πρέπει να το αναλύσω σε άλλο ποστ…

Αλλά τι κάθομαι και σας λέω τόση ώρα; Τι ξέρω εγώ από έρωτα; Εγώ που δεν έχω ερωτευτεί ποτέ και όλα αυτά τα ξέρω στη θεωρία. Τα έχω διαβάσει σε βιβλία, τα έχω ακούσει σε τραγούδια, τα έχω δει σε ταινίες και θέατρα. Μη μ’ακούτε, μιλάω για ένα θέμα που δεν ξέρω. Βγείτε, ερωτευτείτε και αργότερα ελάτε να εξυμνήσετε κι εσείς αυτόν τον νεαρό θεό που σε ησυχία δε μας αφήνει.

-Έλα. Μου ‘χει λείψει η ζεστή αγκαλιά σου.-

-Δώσ’μου λίγη ακόμα αγάπη, μη μ’αφήνεις σαν σκυλί πεινασμένο.-

-Χαράματα η ώρα τρεις, θα’ρθω να σε ξυπνήσω, κρυφά από τη μάνα σου να σε χαρώ, να βγεις να σου μιλήσω. Δε θα μας δει άλλος κανείς, μόνο το φεγγαράκι. Έβγα στο παραθύρι σου να σε χαρώ και δώσ’μου ένα φιλάκι. Τη μυστική αγάπη μας κρυφά να την κρατήσεις. Χίλια που να σου τάξουνε να σε χαρώ, να μην την μαρτυρήσεις.-

Advertisements

Avatar


Εδώ και αρκετό καιρό γίνεται σούσουρο για την καινούρια ταινία του James Cameron, το Avatar. Είναι 3D, είναι επιστημονικής φαντασίας, είναι η καλύτερη, είναι φοβερή, είναι απίστευτη και όλα αυτά. Οι κριτικοί και ο Τύπος την εκθείαζουν, μερικοί γνωστοι που την είδαν επίσης, ε, είπα κι εγώ, να πάω να τη δω. Και απογοητεύτηκα.

Κατ’αρχάς η ιστορία, όπως πολλοί έχουν ήδη πει, θύμιζε Ποκαχόντας. Οι κακοί στρατόκα**οι καταπατητές που σκοπεύουν να επεκταθούν σε περιοχή ιθαγενούς πολιτισμού με το στανιό, αν όχι διαφορετικά, αλλά η θυγατέρα του αρχηγού της φυλής και ο καλός, όμορφος και ιδιαίτερος στρατιώτης ερωτεύονται και τότε τα πράγματα γίνονται λίιιιιιγο πιο περίπλοκα. Επίσης, η ζούγκλα, τα ζώα και οι επιστήμονες θύμιζαν Jurassic Park. Όχι απλώς θύμιζαν, μερικές σκηνές μοιάζουν να είναι c/p, όπως αυτή με τον πρωταγωνιστή στην πρώτη του βόλτα στο δάσος ως άβαταρ όπου συναντάει το ογκώδες επικίνδυνο ζωάκι και πρέπει να σταθεί ακίνητος ενώ οι δύο επιστήμονες του φωνάζουν οδηγίες από απόσταση. Ακόμα μία έντονη επιρροή (σε σημείο αντιγραφής) που παρατήρησα είναι η ταινία Eragon. Το όλο θέμα με τα πτηνά και την αμφίδρομη επιλογή και την τηλεπαθητική επικοινωνία έκανε μπαμ ότι είναι ακριβώς το ίδιο και στις δύο ταινίες.

Avatar

Θα μου πείτε όμως, δεν υπάρχει παρθενογένεση (μου το είπε όντως φίλος όταν γκρίνιαζα περί έλλειψης πρωτοτυπίας) άρα να μη ζητάω κι εγώ πολλά. Και σας λέω, άντε, εντάξει, να το δεχτώ ότι δεν είναι μία ξεχωριστή ταινία σεναριακά. Με τα εφέ όμως; Τι γίνεται με τα εφέ;! Μία ταινία όπως αυτή, που δηλώνει επιστημονικής φαντασίας και διαφημίζεται ως εφετζίδικη, με μπαμ μπουμ, φανταστικά πλάσματα, άλλους πλανήτες, διαστημόπλοια και ιστορίες, και η οποία τα έχει όλα αυτά πράγματι, γίνεται να είναι μέτρια στα ηχητικά της εφέ;;;! Μα να βλέπεις την έκρηξη, τις φωτιλες, τους καπνούς, σπασμένα κομμάτια να πετάνε στον αέρα και να ακούς ένα σκέτο «ΜΠΑΜ»; Να μην τραντάζονται τα μέσα σου, να μην κουνιέται το κάθισμα;! Πού είναι τα Dolby Digital και Dolby Surround;;! Χάνει πολύ το στοιχείο του εντυπωσιασμού και ενώ θα μπορούσε να είναι πολύ, πάρα πολύ καλύτερη, με λίγη ρύθμιση στον ήχο.

Πολύ καλύτερη θα μπορούσε να είναι αν ήταν και μικρότερη. Μερικά κομμάτια της ιστορίας πάααααααρατραβήχτηκαν, ενώ η τελικά μάχη ήταν όντως επική. Σε έκταση. Τρεις ώρες είναι πολλές για μία ταινία, ευτυχώς έγινε διάλειμμα στην αίθουσα που την είδα. Μικρό διάλειμμα, αλλά απ’το ολότελα…

Avatar

Τέλος. το 3D. Λάθος, λάθος, λάθος και πάλι λάθος. Χαλάει η τσαχπινιά του 3D όταν μαζί με την ουρίτσα που ξεπετάγεται έξω από την οθόνη βλέπειςτους μπροστινούς σου, τους τοίχους μπροστά, δεξιά και αριστερά και τα όρια του λευκού πανιού. Αν η προβολή γινόταν σε κάποιου είδους κουβούκλιο ή αν τα γυαλιά είχαν κάποιου είδους παρωπίδες ώστε να μην παρεμβαίνουν άλλα στοιχεία στη διαδικασία της προβολής το αποτέλεσμα θα ήταν το επιθυμητό και δεν θα ήτν και τόσο κουραστικό. Γιατί ήταν και απίστευτα κουραστικό να βλέπεις αυτό το ναι-ας-πούμε-κάπως-3D. Αφήστε που τα γυαλιά ήταν πραγματικά πολύ κουραστικά. Όλο έπεφταν ή άλλαζαν θέση ή με γαργαλούσαν ή μου προκαλούσαν φαγούρα. Έτσι κι αλλίως φοράω γυαλιά μυωπίας, οπότε το επιπλέον ζευγάρι δεν καθόταν καλά στη θέση του λόγω της ύπαρξης του πρώτου. Παρ’όλα αυτά, για τα 3D γυαλιά έχουν ακουστεί παράπονα και από αλλού.

All in all, το Άβαταρ, δεν είναι μία κακή ταινία. Απλώς δεν είναι τόοοοσο καλή όσο δηλώνει ότι είναι. Θα μου άρεσε να την ξαναδώ ίσως μετά από κανέναν χρόνο, σε DVD, στην άνεση της πολυθρόνας μου, με όσο διαλείμμματα θέλω και χωρίς τα 3D γυαλιά!

Avatar