Αμαξάδες και πόθοι


Τι ωραίες που είναι ρε οι βόλτες με το αμάξι όταν δεν οδηγείς εσύ. Αμαξάδες, έτσι τις λέει ο αδερφός μου. Συνοδηγός αράζεις κι αγναντεύεις τα τοπία.

Και ακούς μουσική, ή κουβεντιάζεις, ή σιωπηλά συνυπάρχεις.

Και τότε σκέφτεσαι.

Καλοσύνη σήμερα, συνοδηγός, σκέφτηκα.

Σκέφτηκα πως η καλύτερη αμαξάδα πρέπει να είναι με κάποιον που αγαπάς και σ’αγαπάει και αγαπιέστε.

Και τότε σκέφτηκα πως κάποτε ήμουνα πουλί και μ’αγαπούσανε πολλοί.

Κι αν έχω αγαπήσει μία φορά στη ζωή μου, έχω ποθήσει εκατό.

Τούτο, λοιπόν, το μικρό ποστ είναι για όλους εκείνους τους στιγμιαίους πόθους. Όλους αυτούς και όλες αυτές που αντίκρυσα και γνώρισα και θα ήθελα να γνωρίσω λίγο καλύτερα και θα ήθελα να κρατήσω στα χέρια μου και θα ήθελα να με κρατήσουν στα δικά τους. Θα μπορούσαν να έχουν γίνει έρωτες και φιλίες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: