2015


Τεράστιο, ήταν απλώς τεράστιο.

ΤΕΡΑΣΤΙΟ.

Η χρονιά των Τεράστιων.

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

1. Αγροτικό
Έπιασα δουλειά ως αγροτικός ιατρός στο χωριό, λίγους μήνες αφού πήρα το πτυχίο. Πρώτη φορά δούλεψα ως γιατρός, πρώτη φορά πληρώθηκα για τις ιατρικές μου υπηρεσίες, πρώτη φορά ανέλαβα την ευθύνη της υγείας και της ζωής ενός ανθρώπου, πρώτη φορά υπέγραψα και σφράγισα ότι ναι, αυτή την ευθύνη την αναλαμβάνω εγώ, ναι, πρώτη φορά μπήκα στο ασθενοφόρο, πρώτη φορά έκανα καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, πρώτη φορά διαπίστωσα θάνατο, πρώτη φορά υπήρξα γιατρός, και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μα ακόμα, πρώτη φορά έζησα σε χωριό και πρώτη φορά έζησα μόνη μου. Τεράστιο. Σε τρεις μέρες κλείνω έναν χρόνο στο αγροτικό και πάω για παράταση, είμαι η «παλιά». Τεράστιο.

#agrotiko

2. Μαμά
Ξαφνικά, αναπάντεχα, απότομα, αιφνιδίως, ακατανόητα. Εφημέρευα και εξέταζα έναν αλκοολικό ασθενή με κολικό νεφρού, την ώρα που η μαμά έμπαινε στην εντατική. «Η εντατική δεν είναι καταδίκη» έλεγα και ξαναέλεγα και ξαναέλεγα και ξαναέλεγα και ξαναέλεγα. Τελικά ήταν. Τεράστιο. Τεράστιο και το Κενό. Μανούλα.

3. Οδυσσέας
Γύρισε ο Οδυσσέας στην Ιθάκη και ήρθε η σειρά της Πηνελόπης να φύγει και να πάει στο χωριό. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά, μα στην πορεία τα πράγματα χάλασαν, και έτσι η Πηνελόπη κι ο Οδυσσέας πήραν ξεχωριστούς δρόμους ύστερα από σχεδόν πέντε χρόνια. Είχα φανταστεί τα παιδιά μας μελαχρινά γαλανομάτικα. Μα κι αν η απώλεια συγκριτικά υστερεί, είσαι κι εσύ μιαν απώλεια, και τώρα, ψύχραιμη πλέον, μπορώ να πω ότι ελπίζω να βρεις κι εσύ τον δρόμο σου και κάτι καλύτερο από την επική μας περιπέτεια.

4. Πυρκαγιά
Ξημερώματα 17ης Ιουλίου, χτυπάει το τηλέφωνο. «Συνάδελφε, έχει πιάσει φωτιά το Φαρακλό, να είσαι σε επιφυλακή». Μέσα σε λίγες ώρες είχαν καεί όλα τα γύρω χωριά και η φωτιά μας πλησίαζε. Αγκαλιά με τον απινιδωτή έτρεχα μέσα στους καπνούς. Διασχίσαμε φλόγες. Περιθάλψαμε πυροσβέστες. Ξαγρυπνήσαμε. Έζησα μία φυσική καταστροφή. Επέζησα από μία φυσική καταστροφή. Υπήρξα γιατρός κατά την διάρκεια μίας φυσικής καταστροφής. Τεράστιο.

5. Τα καλά πράγματα συμβαίνουν εκεί που δεν τα περιμένεις
Πού να το περιμένω βέβαια, ο Βασιλάκης Καΐλας ο ίδιος, ότι μέσα στο πένθος και στις φουντωμένες λόγω των συνθηκών ανασφάλειες, μέσα σε μια βραδιά θα μου υπενθύμιζε ένας άνθρωπος ότι μπορώ να σταθώ στα πόδια μου και ότι είναι καιρός να αφήσω τα δεκανίκια στην άκρη. Η ζωή συνεχίζεται και την έχω όλη μπροστά μου. Το είχα ξεχάσει, βλέπεις. Τεράστιο.

6. Καρχαρίας
ΠΗΡΑ ΣΚΥΛΟ. Και τον βάφτισα Καρχαρία. Είναι το καινούριο μέλος της ξαφνικά ολιγομελούς οικογένειας, είναι το σκυλοπαιδί μου. Ένα σκανταλιάρικο θηριώδες κουτάβι δώδεκα κιλών αυτή τη στιγμή που γράφω. Έχει κατακτήσει ήδη το «κάτσε», το «περίμενε», το «ξάπλα», και τον καναπέ. Του αρέσει να χοροπηδάει και να με δαγκώνει. Με απασχολούν ιδιαιτέρως οι κενώσεις του και μιλάω σχεδόν αποκλειστικά γι’αυτόν. Είμαι μία χαζή σκυλομάνα. Τεράστιο.

2016

Συνοπτικά αυτά ήταν τα Τεράστια του 15 και τώρα πρέπει να τα διαχειριστώ όλα αυτά.
Σε λίγους μήνες ξεκινάω ειδικότητα σε ένα μεγάλο τριτοβάθμιο χαώδες νοσοκομείο.
Κάτι ΤΕΡΑΣΤΙΑ καλό οφείλει να συμβεί φέτος.
Οφείλει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: