Διορίστηκα.


Σαν τα χιόνια.

Αέρηδες, βροχή, ομίχλη, υγρασία, ελιές, τρακτέρ.

Θυμάστε που ήμανε δεύτερο έτος και θυμωμένη με τα πάντα και ξεκίνησα τούτο ‘δω το μπλογκ με σκοπό να γράφω για ταινίες και μουσική;
Είμαι γιατρός τώρα (βρε πώς μεγάλωσες έτσι) και δουλεύω ως αγροτικός στο χωριό (γιατρέ μου), σαφώς λιγότερο θυμωμένη (νιάου), σαφώς δεν γράφω για ταινίες και μουσική (ε όχι), αλλά για τον πόνο μου (αγαπητό ημερολόγιο).

Αγαπητό ημερολόγιο,

Οι πρώτες μέρες στη δουλειά είναι δύσκολες. Όχι επειδή δουλεύω πολύ και σκλήρά, αλλά επειδή δεν ξέρω πώς λειτουργεί το οτιδήποτε, δεν ξέρω πού είναι το καθετί, και κάνω τα πάντα αργά και ψάχνοντας. Δεν έχεις πάντα την πολυτέλεια του αργά και ψάχνοντας. Συχνά χρειάζεται το σβέλτα και τυφλοσούρτης, η εμπειρία. Πού είναι η εμπειρία; Πού είναι οι έμπειροι; Είσαι μόνος σου, εσύ και ό, τι θυμάσαι από την θεωρία που διάβασες πριν έξι μήνες. Ήμουν τυχερή εγώ σήμερα, είχα την προϊσταμένη. Τι θα γίνει την επόμενη φορά; Δι’ευχών.

Βέβαια, στην Ελλάδα, τα επείγοντα δεν είναι αποκλειστικά επείγοντα. Είναι και λίγο είδα-φως-και-μπήκα. Έρχονται και περιστατικά με το βηχαλάκι τους που ξεκίνησε πριν δέκα μέρες, ή με τα ρεψιματάκια τους που ξεκίνησαν πριν έξι μήνες, ή για να τους γράψεις τα φάρμακά τους.
-Γιατρέ, έχω βήχα
-Πότε ξεκίνησε;
-Την Πρωτοχρονιά
-Και γιατί ήρθατε τώρα στα επείγοντα, συνέβη κάτι καινούριο;
-Όχι, αλλά να, αυτός ο βήχας με ενοχλεί
-(συγκρατείς εαυτό να μην στραγγαλίσεις, εύχεσαι να μην παθαίνει έμφραγμα ο άλλος που περιμένει απέξω) Πήρατε τίποτα για τον βήχα;
-Ναι, κλαρισίντ.

ΚΛΑΡΙΣΙΝΤ.

Έχεις βήχα; Κλαρισίντ.
Πνευμονία; Κλαρισίντ.
Ίωση; Κλαρισίντ.
Πονόδοντο; Κλαρισίντ.
Ποδάγρα; Κλαρισίντ.
Πονοκέφαλο; Κλαρισίντ.
Σπυράκια; Κλαρισίντ.
Βαρηκοΐα και τύφλωση; Κλαρισίντ.
Νεύρα; Κλαρισίντ.

Όχι. Άλλο. Κλαρισίντ.

Θα έπλενες τα δόντια σου με την τσουγκράνα;
Θα έπινες καυστική ποτάσα για να ξεδιψάσεις;
Θα χτενιζόσουνα με αλυσοπρίονο;

Κλαρισίντ: μέχρι και νεκρούς ανασταίνει.

Μετράω τις μέρες αντίστροφα μέχρι να φύγω από το νοσοκομείο και να πάω στο κέντρο υγείας. 26 και σήμερα. Σχεδόν πάει το σήμερα, 25 και αύριο. Οι μέρες περνάνε, κάνω υπολογισμούς, εφημερίες, ρεπό, Καθαρά Δευτέρα, πότε θα φύγω, πότε θα ανέβω Αθήνα, πότε θα ξαναδώ τη μανούλα, πότε θα κατέβει να με επισκεφτεί ο Δ..

Πορεύομαι, με την βροχή, τον αέρα, την κακοκαιρία, εύχομαι να σε είχα δίπλα μου, θα το κάψουμε με τον πρώτο μισθό. Μετράω τις μέρες. Είμαι καουμπόης.

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Manos K Said:

    To επόμενο post για το αθάνατο Mesulid, την Coca Cola των χαπιών. 🙂

    • lenioux Said:

      Αγαπώ μεζουλίντ, δε δέχομαι κουβέντα, είναι το καλύτερο παυσίπονο 😛 ❤


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: