Κινήσεις αυξανόμενης οικειότητας.


Αισθάνομαι πολύ ανατολίτισσα σήμερα.

Οδαλίσκη σκλάβα ερωμένη ενός νεαρού ξανθού Σουλτάνου, ξαπλωμένη σ’έναν οντά γεμάτο μαξιλάρες, καπνίζοντας και περιμένοντας να με καλέσει ο πασάς να του χορέψω.

Μωρέ, ανατολίτισσες και δυτικές, βλακείες. Το ίδιο πράγμα δεν θέλουμε όλες; Να μας θέλει ο άνθρωπος που θέλουμε;

Μόνο κάνουμε τα πράγματα δύσκολα και περίπλοκα, και αναλύουμε και υπεραναλύουμε και βασανιζόμαστε, και πρέπει και δεν πρέπει, και θέλω και δεν θέλω, και ηλικίες, και εμφάνιση, και και και και και και και αμάν πια.

Μοναχά κινήσεις αυξανόμενης οικειότητας.

Και μια μέρα, θα γυρίσεις κουρασμένος από τη δουλειά κι εγώ θα σου φτιάξω φαγητό και θα σου κάνω μασάζ και θα σ’αφήσω ν’αποκοιμηθείς στην αγκαλιά μου.

Γιατί καμιά φορά βιώνουμε μιαν ανάγκη να προσφέρουμε, παρά να δεχτούμε, τρυφερότητα.

matisseodali1922

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: