Έχει στον παράδεισο;


Έχετε παρατηρήσει κι εσείς πως τα τραγούδια ακούγονται πιο όμορφα όταν σου τα στέλνει κάποιος άλλος;

Ανησυχώ πως φαντάζομαι πράγματα που δεν υπάρχουν -ψευδαισθήσεις το λένε αυτό- γιατί θέλω τόσο πολύ να υπάρχουν και να γίνουν και να λάβουν χώρα και να εξελιχθούν. Ζω στον δικό μου μικρό παράδεισο.

Κι αν ζω στην κόλαση; Και θεωρώ ψευδαισθήσεις τα αληθινά γεγονότα κι η ανασφάλεια με κάνει να θάβω το κεφάλι μου στην άμμο; Διλήμματα μέχρι και στο τι είναι αληθινό, γαμώ τον ζυγό μου μέσα;

Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματωμένα. Κι αν το ξέσπασμα είναι μία ματαιότητα, σάμπως η καταπίεση κατέχει σκοπιμότητα; Πολιτική βασισμένη σε συναισθήματα, ποια είμαι εγώ για να κρίνω;

Η λογική είναι το γκομενάκι που σε κοιτάζει στα μάτια, μυρίζει τα μαλλιά σου, σε κρατάει στη μέσα μεριά του πεζοδρομίου, σε συνοδεύει μέχρι να βρεις ταξί κι όταν εσύ είσαι έτοιμη να παραδοθείς η λογική θέλει να είστε μόνο φίλοι.

Κι όσοι σκεπτόμενοι υπάρχουμε βασανιζόμαστε με δυσεπίλυτα διλήμματα ή επιλέγουμε να ακολουθήσουμε τυφλά μία γραμμή κάποιου άλλου παραδίνοντας κομμάτι του μυαλού μας.

Είναι άσχημη η μοναξιά, ισχύει. Στον έρωτα, τη δουλειά, τον αγώνα, τη ζωή, την κοινωνία. Και οι θυσίες και οι συμβιβασμοί είναι ύπουλοι, άσχημοι καλικάντζαροι με κρεατοελιές στη μύτη.

Έχετε παρατηρήσει κι εσείς πως τα τραγούδια ακούγονται πιο όμορφα όταν σου τα στέλνει κάποιος άλλος;

Ω, είναι ωραία στον παράδεισο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: