Κοριτσάκια. Είμαστε. Και δεχόμαστε και ερωτήσεις.


Ας εξηγήσουμε κάποια πράγματα για εμάς τα κοριτσάκια σε εσάς τα αγοράκια, γιατί κάποιοι έχετε απορίες και δεν σας τις έχει λύσει κανένα κοριτσάκι εκεί έξω.

Εμείς τα κοριτσάκια έχουμε μαλλιά.

Κοντά, μακριά, φυσικά, βαμμένα, ίσια, κατσαρά, είναι δικά μας και είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας. Κάποιες φορές μας αρέσει να τα φτιάχνουμε, άλλες τα αφήνουμε αχτένιστα. Όπως και να είναι, είναι δικά μας και είμαστε δεμένες μ’αυτά. Δεν είναι «απλώς τρίχες», είναι εαυτός. Σε άλλες λιγότερο, σε άλλες περισσότερο. Είναι μέσο έκφρασης διάθεσης, προσωπικότητας, και σκοπών.

Και μιας και μιλάμε για τρίχες.

Εμείς τα κοριτσάκια έχουμε τρίχες.

Ναι. Έχουμε. Παντού. Αχα. Ναι. Χέρια, πόδια, μασχάλες, δάχτυλα, μέση, κοιλιά, πρόσωπο, πισινό, μπικίνι. Μπικίνι είναι ο όρος που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την τριχοφυΐα στην ευρύτερη περιοχή των γεννητικών οργάνων. Όλα σχεδόν τα κοριτσάκια από μικρή ηλικία συμβιβάζονται με αυτή την κοινωνική προσταγή προς αποτρίχωση. Ο συμβιβασμός μάλιστα αγγίζει όρια αυτο-υποτίμησης όταν μετά από περίοδο αξυρισιάς αποζητούμε μία καλή χαλάουα «για να νιώσουμε πάλι γυναίκες». Αλλά αυτό είναι θέμα μίας άλλης συζήτησης. Βγάζουμε, λοιπόν, τις τρίχες ακολουθώντας τα κοινωνικά πρότυπα, για να νιώσουμε πιο όμορφες και ελκυστικές, γιατί ντρεπόμαστε να μας δείτε με τρίχες. Και δεν ζητάμε τίποτα γι’αυτό, παρά μόνο λίγη επιείκεια και ανεκτικότητα.

Και, προς θεού, ας μην έχει λιγότερες τρίχες από μένα!

Εμείς τα κοριτσάκια έχουμε βυζάκια.

Δύο. Ένα δεξί κι ένα αριστερό. Και ξέρεις τι; Δεν είναι ποτέ ίδια μεταξύ τους. Σε καμία γυναίκα. Σε σημείο που είναι εγκληματικό το ότι τα σουτιέν κυκλοφορούν συμμετρικά. Κανονικά θα έπρεπε να κυκλοφορούν μεμονωμένα για κάθε βυζάκι και να ενώνονται στο στέρνο και στην πλάτη. Και τα κοριτσάκια που νομίζουν πως έχουν συμμετρικό στήθος είναι γιατί είναι ελαφρώς μόνο ασύμμετρο. Είναι οι τυχερές. Υπάρχουν και οι πιο άτυχες που εκτός από την ασυμμετρία στο μέγεθος έχουν και ασυμμετρία στην κατεύθυνση της θηλής. Αυτό είναι το πραγματικό δράμα.

Και μιας και πιάσαμε μέρη του σώματος.

Εμείς τα κοριτσάκια έχουμε κώλο, κοιλιά, μπούτια, γάμπες, μύτες, και γενικώς, έχουμε απ’όλα.

Και είναι όλα διαθέσιμα για πιάσιμο, ξέρεις. Αφού ρωτήσεις βεβαίως αν μπορείς. Θέλει, όμως, προσοχή. Όλα τα κοριτσάκια έχουν ανασφάλειες με το σώμα τους. Η μία με τις γάμπες της, η άλλη με τη μύτη της, η τρίτη με τα σημάδια της ανεμευλογιάς. Καμιά φορά γινόμαστε ενοχλητικές, προκλητικές ίσως. Ψάχνουμε αφορμές για να γκρινιάξουμε. Ναι. Ίσως. Κάνουμε την τρίχα τριχιά. Την κάνουμε. Ας το να πέσει κάτω.

Βρε μήπως ξέχασα κάποιο μέρος του σώματος;

Ωπ. Ναι.

Εμείς τα κοριτσάκια έχουμε και κάτι ακόμα. Έχεις καταλάβει πού το πάω. Αχά. Ναι. Εμείς τα κοριτσάκια έχουμε μουνάκι.

Είναι κρυμμένο και ευαίσθητο και θέλει προσοχή, φροντίδα και προδέρμ. Θέλει άδεια εισόδου και τζιπιές. Δεν είναι κακό να ρωτάς. Σε κάθε κοριτσάκι είναι διαφορετικό και λειτουργεί διαφορετικά. Άσε που κάθε κοριτσάκι το φροντίζει διαφορετικά. Αν, λοιπόν, έχεις γίνει εξπέρ σε ένα, μην περιμένεις να είσαι εξπέρ σε όλα. Ξεκινάμε με σεβασμό και προχωράμε συντηρητικά.

Και μιας και πιάσαμε αυτή την περιοχή.

Εμείς τα κοριτσάκια έχουμε περίοδο.

Και τι είναι αυτή η περίοδος τέλος πάντων που όλοι την κουβεντιάζουν και όλοι τη φοβούνται και όλοι την κατηγορούν ότι μετατρέπει τα κοριτσάκια σε λυσασμένες σκύλες; Κάποια στιγμή, εκεί γύρω όταν είμαστε δώδεκα-δεκατριών-δεκατεσσάρων χρονών ξεκινάνε κάποιες διαδικασίες. Το σώμα μας ξεκινάει να ετοιμάζεται να δημιουργήσει απόγονο. Κάθε μήνα λοιπόν ένα ωάριο ωριμάζει σε μία ωοθήκη -έχουμε δύο- και σιγά σιγά ξεκινάει τη διαδρομή του προς τη μήτρα. Αν συναντήσει σπερματοζωάριο στο δρόμο, εκεί στα σκοτεινά στενά της σάλπιγγας, έχει καλώς. Τα βρίσκουν τα δυο τους, ενώνονται, φτιάχνουν το ζυγωτό και αυτό πάει και φυτεύεται στη μήτρα και εννιά μήνες μετά έχεις άνθρωπο. Αν δεν συναντήσει σπερματοζωάριο συνεχίζει μοναχικά την πορεία του προς τη μήτρα. Η μήτρα εν τω μεταξύ σου λέει, ωωωω περιμένω κόσμο, πρέπει να φτιάξω το σπίτι. Παχαίνει λοιπόν για να έχει χώρο να κάτσει το έμβρυο. Μα έρχεται το ωάριο μπακούρι και η μήτρα ξενερώνει κι αρχίζει να πετάει όλη την αχρησταδούρα. Αυτό λοιπόν είναι η περίοδος. Αίμα, βλέννα και ξενερωμένη μήτρα.

Και τώρα θα μου πεις, και καλά, προς τι τόσος πανικός γι’αυτή τη βλακεία; Και προς τι η Μεταμόρφωση;

Ε όλα αυτά που γίνονται δεν γίνονται έτσι, στο κουτουρού. Ελέγχονται και επηρεάζονται από αυτές τις αναθεματισμένες ορμόνες. Που ανάθεμα την ώρα και την στιγμή που κάποιος αποφάσισε να τις κάνει αρχηγούς. Αυξάνονται και μειώνονται και ενεργοποιούν και αναστέλλουν διαδικασίες και επιδρούν στα κοριτσάκια, κάθε μήνα, κυκλικά, κι εμείς έρμαια, προσπαθούμε να μπαλώσουμε τα κατορθώματά τους.

Όλα τα κοριτσάκια επηρεάζονται. Άλλα λιγότερο, άλλα περισσότερο. Υπάρχουμε εμείς οι τυχερές που δεν πονάμε, αλλά είμαστε αγριάνθρωποι. Υπάρχουμε εμείς που πονάμε αλλά υπομένουμε στωικά. Υπάρχουμε εμείς που είμαστε αεράτες και εμείς που άπαξ και πιάσαμε μια θέση δεν κουνιόμαστε ούτε γι’αστείο.

Το κόλπο είναι υπομονή και φαΐ.

Εδώ δες τι γίνεται με τις ορμόνες. Πανικός.

Εδώ δες τι γίνεται με τις ορμόνες. Πανικός.

Φυσικά, τα κοριτσάκια δεν είμαστε μόνο αυτά. Και, είπαμε, κάθε κοριτσάκι είναι διαφορετικό.

Αν έχεις απορία, να τη ρωτάς.

Κι αν είσαι κοριτσάκι και πάλι έχεις απορίες κι εσύ να τις ρωτάς.

Δεν ξυπνήσαμε μια μέρα γνωρίζοντας τι ακριβώς συμβαίνει στο σώμα μας. Ρωτήσαμε.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: