Σκόρπιες σκέψεις περί ομορφιάς.


Τι είναι όμορφο; Ποιος; Ποια; Γιατί μου αρέσεις σήμερα, αλλά αύριο δεν θέλω ούτε να σε βλέπω; Αυτά με προβλημάτισαν σήμερα, ανήμερα Χριστούγεννα, μετά από ένα μεσημεριανό θεσπέσιας γεμιστής γαλοπούλας και επιδόρπιο φοντύ σοκολάτας. Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει που λένε. Άσε που η θεματική «Χριστούγεννα» και «τοπ τάδε του 2010» είναι πολύ κλισέ.

Λοιπόν, είναι περίεργο πως τελικά η αντίληψη του όμορφου δεν είναι κάτι απλώς υποκειμενικό, αλλά καθορίζεται σχεδόν απόλυτα από το εκάστοτε σημείο αναφοράς. Κρίνουμε δηλαδή αν κάτι είναι όμορφο ή όχι συγκρίνοντάς το με κάτι άλλο. Αν αλλάξει αυτό το κάτι άλλο, τότε πιθανότατα θα αλλάξει και η κρίση μας.

Το σημείο αναφοράς όμως, δεν είναι απαραίτητα και θετικό. Δεν είναι δηλαδή απαραιτήτως και πρότυπο ομορφιάς. Μπορεί να αποτελεί πρότυπο ασχήμιας. Κρίνεις δηλαδή ότι κάνει είναι όμορφο επειδή δε μοιάζει σε αυτό που εσύ έχεις στο μυαλό σου ως άσχημο.

Ένα χτένισμα, ας πούμε, είναι ωραίο, επειδή σου θυμίζει την Γκρέις Κέλι, ή επειδή ΔΕΝ σου θυμίζει τη μάγισσα Φούρκα.

Έχοντας λοιπόν ο καθένας διαφορετικά σημεία αναφοράς, έχουμε καταλήξει στην παραδοχή ότι το όμορφο είναι υποκειμενικό ζήτημα. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Μία παραδοχή με την οποία συμφωνώ, ακόμα και στις περιπτώσεις όπου τα σημεία αναφοράς είναι μαζικά. Όπως ο Τζόνι Ντεπ για παράδειγμα. Σε ποια δεν αρέσει ο Τζόνι Ντεπ;!

Σαφώς, υπάρχουν κι άλλοι, πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν την κρίση μας, για παράδειγμα, τα πρότυπα του λαού στον οποίο ανήκουμε, η κοινωνική τάξη, η ηλικία, η μόρφωση, και διάφοροι ακόμα που αν τους αναφέρω το ποστ θα θυμίζει επικίνδυνα έκθεση τρίτης λυκείου. Και κάτι τέτοιο θα ήταν άσχημο. (ΤΣΟΥΠ, πρότυπο ασχήμιας, είδατε)

Καμιά φορά που λέτε, αυτά τα σημεία αναφοράς μπορεί να αλλάξουν. Ή να εμπλουτιστούν. Κι αυτό που κάποτε σου φαινόταν άσχημο τώρα να είναι πανέμορφο, ενώ αυτό που χθες είχε περισσή ομορφιά και χάρη, σήμερα να είναι θέαμα αποκρουστικό.

Είναι σημαντικό να είναι κανείς και κάτι όμορφο. Κανείς δεν θέλει να περιβάλλεται από ασχήμια, ανθρώπινη, υλική, πνευματική, πολιτιστική και τα ρέστα.

Μα όλα αυτά είναι απλώς σκόρπιες σκέψης μιας όχι-κι-άσχημης παραφαγωμένης ταπεινής κοπέλας που πέρασε τα ομορφότερα Χριστούγεννα των τελευταίων τουλάχιστον δέκα χρόνων.

Χρόνια πολλά και όμορφα!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: