20


Είκοσι χρονών. Εντός ολίγων ωρών.

Πότε πέρασαν είκοσι χρόνια ζωής;

Σαν χθες θυμάμαι τότε στο νηπιαγωγείο που με πήγαινε η μητέρα μου κι ερχόταν το μεσημέρι να με πάρει ο παππούς. Και με κράταγε από το χέρι και περνάγαμε τον δρόμο τρέχοντας, ναι, τρέχοντας.

Κι ύστερα, στο δημοτικό, όταν ήμουν παρίας και όλοι με κοροίδευαν και κάθε πρωί έκλαιγα και έκανα τη ζωή της μάνας μου δύσκολη. Με τα χίλια ζόρια με έμπαζε στην τάξη.

Στο γυμνάσιο η πρώτη μου μεγάλη αλλαγή. Η πρώτη μου επιστροφή με το λεωφορείο ολομόναχη. Ακόμα θυμάμαι το άγχος και τη νύστα που είχα. Έπαιρνα τηλέφωνο συνέχεια τον αδερφό μου να βεβαιωθώ ότι πάω καλά.

Λύκειο και τα μυαλά στα μπλέντερ. Διάβασμα, σχολικό και εξωσχολικό. Η αναζήτηση της μόρφωσης, η επιδίωξη μίας συνειδητής διαφορετικότητας, η εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο.

Και κάπως έτσι ξεκίνησε μία σειρά λαθών και κακών αποφάσεων που πληρώνω.

Τον τελευταίο χρόνο έζησα εμπειρίες τραυματικά μοναδικές και μοναδικά τραυματικές. Το ένα χτύπημα μετά το άλλο. Και δεν έζησα πράγματα που αναμένεται να ζήσει κανείς στην ηλικία των 19. Ίσως τα ζήσω καθυστερημένα. Ίσως και ποτέ.

Μα σε λίγο κλείνω τα είκοσι. Μπαίνω στην τρίτη δεκαετία της ζωής μου, κορίτσι για παντρειά δηλαδή. Η γιαγιά έχει ετοιμάσει ήδη τα προικιά και αναμένει γαμπρό.

Μα πότε σταμάτησα να χαίρομαι για τα γενέθλιά μου; Νομίζω όταν σταμάτησαν να με ενδιαφέρουν τα δώρα. Δεν τα βλέπω πια ως ευκαιρία να μου πάρουν την καινούρια Barbie ή το κουκλόσπιτό της. Δεν τα βλέπω ούτε ως ευκαιρία να πιω και να διασκεδάσω. Το προσπάθησα τραυματικά -κι αυτό- ανεπιτυχώς.

Για τα γενέθλιά μου, λοιπόν, δεν θέλω τίποτα.

Δεν θέλω τίποτα σπουδαίο.

Δεν θέλω τίποτα σπουδαίο τελικά.

Μόνο εσένα και τραγούδια ηλεκτρικά.

Θέλω μονάχα εσένα δίπλα μου, μου ξεστραβώνεις το μυαλό μου και την τύφλα μου.

Που είπαν και οι Magic DeSpell.

Ναι, εσένα.

Εσένα ντε.

Ναι.

Advertisements

6 Σχόλια »

  1. thei0s Said:

    Χμ, touched by your post… Κι εμένα έρχονται σε λίγες μέρες τα εικοστά μου γενέθλια και νιώθω κάπως έτσι…
    I never was a birthday person anyway…

  2. Ansia Said:

    Χρόνια πολλά!!! Κι εμένα πλησιάζουν σε ένα μήνα. Σε καταλαβαίνω. =)

  3. sixtwelve Said:

    Χρόνια σου πολλά! (έστω και καθυστερημένα 😉

  4. lenioux Said:

    Ευχαριστώ για τις ευχές! (καθυστερημένες και μη :Ρ)

  5. Crucilla Said:

    Ματάκια είσαι στην κατάλληλη ηλικία για όλα. Δεν υπάρχει κάτι πρόωρο ή κάτι καθυστερημένο για αυτή την ηλικία! ( ΟΚ, στις προσωπικές μου επιλογές ο γάμος και τα παιδιά ΕΙΝΑΙ πρόωρα για αυτή την ηλικία).

    Χρόνια πολλά και σου εύχομαι μια υπέροχη δεκαετία!

    • lenioux Said:

      Ευχαριστώ πολύ! Ο γάμος και τα παιδιά είναι όντως πρόωρα γι’αυτή την ηλικία. Ίσως κάνω άλλο ένα ποστ που να αναλύω τι βρίσκω πρόωρο και τι καθυστερημένο για την ηλικία μου. Υπό μορφή μπι-σπλάτερ τώρα που το σκέφτομαι. :Ρ


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: