Και είναι ακόμα Αύγουστος;


Καύσωνας. Το θερμόμετρο δείχνει 41 βαθμούς. Ο ιδρώτας τρέχει στην πλάτη, τα δάχτυλα κολλάνε, μόλις βγήκε από το ντουζ και αισθάνεται βρώμικη. Πατάει το on στο κλιματιστικό και το βουητό της προκαλεί πονοκέφαλο. Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Πρέπει να διαβάσει, μα η ραθυμία την έχει κυριεύσει. Η ζέστη την έχει παραλύσει. Ξοδεύει τις ώρες της άσκοπα και οι μέρες περνάνε ίδιες και κενές.

Καμία έμπνευση να γράψει. Η ματαιότητα του καλοκαιριού της προκαλεί κατάθλιψη και μουδιάζει το μυαλό της. Κλεισμένη στο σπίτι αρνείται να ζήσει. Ακούει Madrugada και Radiohead. Θέλει να ζήσει μαζί του. Ξέρει ότι δε μπορεί. Η εξεταστική πλησιάζει απειλητικά.

Συνταγή για αυτοκαταστροφή: ζέστη και άγχος και διάβασμα.

Φαντάζεται να ανεβαίνει στο ψηλότερο σημείο, να σηκώνει ανοιχτά τα χέρια ψηλά στον αέρα και να αφήνεται να πέσει. Καθώς πέφτει ο αέρας να φυσάει βίαια το πρόσωπό της και με κλειστά τα μάτια να απολαμβάνει την πτώση. Το κεφάλι της να σκάει στο δάπεδο και να ανοίγει σε χίλια κομμάτια. Να γίνεται πολτός. Να μην υπάρχει πια, ούτε καν ως μορφή, ως πτώμα.

Φαντασιώνεται την ανυπαρξία.

Πότε θα χειμωνιάσει επιτέλους;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: