Έρωτας; Πάει, μας τέλειωσε.


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι. Το παιδάκι αυτό είχε έναν κακό μπαμπά και μια χαζή μαμά. Όταν γεννήθηκε αποφάσισαν να το βαφτίσουν Έρωτα. Το βρήκαν ταιριαστό, μιας και το παιδάκι ήταν προϊόν του παράφορου έρωτά τους.

Το παιδάκι στην αρχή δεν καταλάβαινε τι σημαίνει το όνομά του. Ωραίες εποχές τότε. Ήταν ένα νήπιο όπως όλα τα άλλα. Ίσως δέχτηκε μερικά παραπάνω τσιμπήματα στο μάγουλο από υπερρομαντικές μητέρες άλλων παιδιών. Ύστερα πήγε δημοτικό.

Τις πρώτες χρονιές η ζωή κυλούσε ήρεμα. Μετά οι συμμαθητές του άρχισαν να μαθαίνουν τι περίπου σημαίνει αυτό το όνομα. Τότε άρχισαν τα βάσανα.

Καζούρα, πειράγματα, φάρσες. Όλη η απανθρωπιά μιας χούφτας δεκάχρονων στοχοπροσηλωμένη στον μικρό Έρωτα. Σκληρές κουβέντες. Μέχρι και το χοντρό παιδάκι της τάξης την έβγαλε καθαρή στο δημοτικό. Όσο για το παιδί με τα γυαλιά και τα σιδεράκια, συμμετείχε κι αυτό στον εξευτελισμό του Έρωτα. Μικρές ουλές σημάδεψαν την ψυχή του.

Έπειτα γυμνάσιο. Και μετά λύκειο. Και μετά πανεπιστήμιο. Αφοσιωμένος στη μελέτη πέρασε την εφηβεία και τα νιάτα του. Τα βιβλία άλλωστε ήταν η μόνη του παρηγοριά. Κανείς δεν ήθελε για φίλο κάποιον με το όνομα Έρωτας και καμία κοπέλα δεν εκτιμούσε τόσο τον ρομαντισμό του ονόματός του όσο και τον πληγωμένο ψυχισμό του.

Έρωτας, ετών 27. Νέος, φθαρμένος και άπειρος. Ψάχνει για δουλειά και τελικά βρίσκει κοπέλα. Ματίλντα, ετών 25. ή τουλάχιστον τόσο δηλώνει. Δεν τον ένοιαζε ακόμα κι αν ήταν 35. Ή 45. Ή 55. Επιτέλους βίωνε αυτό που περιέγραφε το όνομά του. Ο Έρωτας ερωτευμένος. Του ακουγόταν τόσο γελοίο. Μα κι ο έρωτας, γελοίος δεν είναι; Σε ωθεί σε πράξεις γελοίες και σκέψεις παράλογες, σε τυφλώνει, σε μεθάει, σε κατακλύζει, σε καταστρέφει, σε απογειώνει. Το παιδάκι για πρώτη φορά ήταν ευτυχισμένο.

Όχι για πολύ.

Η Ματίλντα δεν ήταν αυτή που νόμιζε ο Έρωτας.Ήταν κάτι άλλο.  Γυναίκα μαύρη, επικίνδυνη, θανατηφόρα. Θηλυκό ακαταμάχητο. Χήρα δεκάδων αντρών. Κι ακόμα ενός. Του Έρωτα. Με δηλητήριο γέμιζε την ψυχή του για μήνες και τον καφέ του εκείνο το απόγευμα. Κι όταν ο Έρωτας τη φίλησε για να την ευχαριστήσει, με όλη τη γλύκα και την τρυφερότητα ενός ερωτευμένου ανθρώπου, τότε εκείνη αφήνιασε. Τα νύχια της έγιναν κοφτερές λεπίδες και η ματιά της έβγαζε φωτιά. Η γλώσσα της κόκκινο μαστίγιο εμποτισμένο με δηλητήριο και τοξίνες. Το απαλό κορμί της έγινε πυρωμένο σίδερο.

Το δηλητήριο είχε αρχίσει να επιδρά στον Έρωτα. Πράσινοι αφροί έβγαιναν από το στόμα του και τα πόδια του λύγισαν από αδυναμία. Αφόρητοι πόνοι στο στομάχι του και στον λαιμό του τον δίπλωναν στα δύο, μα εκείνος κοίταζε τη Ματίλντα. Και αναρωτιόταν. Πώς; Γιατί;

Απάντηση δεν πήρε ποτέ. Μόνο μίσος τον πλημμύρισε γι’αυτή τη γυναίκα, γι’αυτό το πλάσμα από την κόλαση που τρεφόταν με τα πιο ευγενικά συναισθήματά του. Και τον άφηνε να πεθάνει μόνος, γεμάτος στεγνό μίσος γι’αυτή και για όλο τον κόσμο.

Πόσο μισούσε τη Ματίλντα. Πόσο μισούσε τους ανθρώπους. Η ματιά του έλαμψε για τελευταία φορά με αυτές τις σκέψεις και μετά έσβησε. Το κορμί του απανθρακωμένο από τον καυτό δολοφονικό έρωτα της Ματίλντα.

Στάχτες και σκόνη.

Αυτό έμεινε από τον Έρωτα.

Advertisements

11 Σχόλια »

  1. […] This post was mentioned on Twitter by vAsiLikH (GaVRakI), Elen P. Elen P said: new blog post:Director's Cut: Έρωτας;Πάει μας τέλειωσε. http://twt.gs/682O […]

  2. dali13gr Said:

    Μην τα δημοσιεύεις αυτά. Κράτα τα στα προσχέδια και οταν μαζευτεί ικανός αριθμός, δημοσίευσέ τα σε έντυπη μορφή.

    Έτσι, και λεφτά θα βγάλεις, κι εγώ θα αρχίσω να διαβάζω βιβλία. 🙂

  3. ZlatkoGR Said:

    Μαύρο. Γιατί έτσι; Το παίρνω σαν κομμάτι της έμπνευσης και τίποτα πιο βαθύ, ε;

    Εγώ νομίζω ότι ο Έρωτας ζει. Ή, τέλος πάντων, ξαναζεί. 🙂

    • dali13gr Said:

      Σίγουρα ξαναζεί. Έχω, πλέον, την εντύπωση ότι ο Έρωτας και ο Φοίνικας είναι το ίδιο πρόσωπο. Ξαναγεννιούνται από τις στάχτες τους.

    • lenioux Said:

      Ξεκίνησε ως κάτι βαθύ, ως αλληγορία. Μετά αυτό ξεθύμανε και κατέληξα να γράφω για εντυπωσιασμό. Ζει- δε ζει, ο έρωτας μας τέλειωσε. Περιμένουμε την επόμενη φουρνιά τώρα. 🙂

      • ZlatkoGR Said:

        Εντάξει, μια χαρά, το ίδιο λέμε. 🙂

      • dali13gr Said:

        Κοροϊδεύεις τους αναγνώστες σου δηλαδή. Γράφεις απλά για εντυπωσιασμό και οχι για προβληματισμό. 😛

      • lenioux Said:

        Μα το θέμα δεν είναι τι σκοπούς έχω εγώ, αλλά πώς επιδρά το κείμενο σε σας που το διαβάζετε. Το «τι θέλει να πει ο ποιητής» δεν ισχύει. Ισχύει το «εμένα με προβλημάτισε αυτό» ή «εμένα μου άρεσε αυτό/μου έκανε εντύπωση αυτό/με ταξίδεψε αυτό» κ.ο.κ. Με πιάνς; 🙂

      • dali13gr Said:

        Διαφωνώ με αυτή τη λογική. Ο συγγραφέας γράφει για να περάσει ή να εκφράσει κάτι. Κάνει μια μορφή προπαγάνδας δηλαδή 🙂

      • lenioux Said:

        Φυσικά. Αλλά είναι δική σου επιλογή τι νόημα θα βγάλεις. Ή, σε άλλες περιπτώσεις, ο προβληματισμός σου μπορεί να προκύψει, αν προκύψει βεβαίως, από κάποιο στοιχείο εντελώς διαφορετικό από αυτό που στόχευε ο συγγραφέας.


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: