Περί έρωτος…


«Έρωτα ακαταμάχητε», είπε ο Σοφοκλής διαμέσου της Αντιγόνης.

Ολόκληρο Συμπόσιο έγραψε ο Πλάτωνας γι’αυτόν. Και βάζει ένα σωρό σοφούς και φιλοσόφους να εξυμνούν αυτόν τον θεό, τον πιο ωραίο και παλιό, τον πιο παραμελημένο απ’όλους τους θεούς. Και βάζει και τον Σωκράτη να μιλάει γι’αυτόν. Και να λέει ότι ο έρωτας δεν είναι ο πιο ωραίος από τους θεούς, μα είναι άσχημος και μωρός. Γιατί επιθυμεί το ωραίο και το σοφό, και επειδή τα επιθυμεί εξορισμού δε μπορεί να τα κατέχει. Γιατί όταν έχουμε κάτι δεν το επιθυμούμε. Κι άλλα τέτοια σοφά λέει ο Σωκράτης και οι υπόλοιποι. Και είναι όντως σοφά, καθένας μπορεί να το καταλάβει αυτό και μόνος του.

Είναι ο θεός που απασχόλησε, απασχολεί και θα απασχολεί όλους τους ανθρώπους, σοφούς και μωρούς, νέους και γέρους, όμορφους και άσχημους. Τον έχουν εξυμνήσει σε έργα τους αρχαίοι δραματουργοί και φιλόσοφοι, καλλιτέχνες, ζωγράφοι, ποιητές, κινηματογραφιστές, μαγείροι. Και κυρίως, οι άνθρωποι που δεν είναι τίποτα από όλα αυτά.

Και έχουν πει τόσα και τόσα.

-I’ve got chills, they’re multiplying and I’m losing control, cause the power you’re supplying is electrifying. –

Ο έρωτας λοιπόν είναι ακαταμάχητος. Δε μπορείς να του αντισταθείς, έρχεται, άλλοτε ύπουλα και απότομα, άλλοτε αργά και σταθερά, και σε κατακλύζει. Κυριαρχεί την σκέψη σου και το κορμί σου. Τρως τον ντουβρουτζά κι άντε να συνέλθεις.

-Nobody loves me, it’s true, not like you do. –

Ο έρωτας είναι ευτυχία. Αυτό που ξυπνάς και χαμογελάς. Αυτό που ζωγραφίζεις καρδούλες και λουλουδάκια. Αυτό που δε νευριάζεις όταν έχει κίνηση στο δρόμο από τα διπλοπαρκαρισμένα. Αυτό που νοιάζεσαι και σε νοιάζεται. Αυτό.

-Love will tear us apart.-

Ο έρωτας είναι καταστροφικός. Τι καταστρέφει; Ό,τι βρεθεί μπροστά του. Εσένα, το αντικείμενο του έρωτά σου, τις σχέσεις με τον κόσμο γύρω σας, τον πολυέλαιο, το σπίτι ολόκληρο. Εξαρτάται από την ένταση του πάθους και από τον βαθμό της ανταπόκρισης. Εξαρτάται επίσης από δευτερεύοντες παράγοντες, όπως ζήλια, έλλειψη εμπιστοσύνης, κατανάλωση ουσιών, πείσμα, εγωισμούς. Και δώσ’του το μελόδραμα και δώσ’του η καταστροφή και δώσ’του το κλάμα και δώσ’του το χάος.

-Σ’ακολουθώ και ξέρω πως πονάω.-

Ο έρωτας γέρνει μονόπαντα. Και να σου ερωτεύεσαι. Εσύ. Μόνο εσύ. Ο άλλος όχι. Ζόρικο. Βρίσκεις τρόπο να το ξεπεράσεις και να ερωτευτείς κάποιον άλλο. Ή και όχι. Και βασανίζεσαι μια ζωή. Πολύ ζόρι λέμε.

-Red eyes and tears no more for you my love I fear.-

Ο έρωτας έχει ημερομηνία λήξης. Είτε με το καλό είτε με το κακό κάποτε τελειώνει. Θα θρηνήσεις, θα φωνάξεις, θα πληγωθείς, θα κολλήσεις, θα βγεις ίσως να το γιορτάσεις ή ακόμα θα ανασάνεις επιτέλους. Αν το ξεπεράσεις κι είσαι ακόμα νέος, βρίσκεις αλλού άλλον έρωτα. Αν όχι, απλώς ζεις με αυτό. Τι άλλο μπορείς να κάνεις;

-Say nighty night and kiss me, just hold me tight and tell me you’ll miss me, while I’m alone and blue as can be, dream a little dream of me.-

Ο έρωτας είναι ρομαντικός. Αστεράκια, φεγγαράκια, καρδούλες, αγκαλίτσες, φιλάκια, κεράκια, ατμόσφαιρες, ωραία πράματα. Μέλια και σορόπια να κολλάει ο τόπος, όλα είναι ρόδινα, δεν υπάρχει κανείς άλλος τριγύρω, δεν έχεις μάτια για αλλού. Ομορφιές!

-Love me two times baby, love me twice today.-

Ο έρωτας είναι ποιητής.Και ψεύτης. Είναι τυφλός και κουφός. Είναι αντικοινωνικός, παράφορος, παράλογος, αχόρταγος, ανεκπλήρωτος, αιώνιος. Ο έρωτας είναι σεξ. Είναι γιατρός, θεραπευτής. Είναι προδότης. Κουλτουριάρης. Καψούρης. Είναι όσα μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος κι άλλα τόσα που δεν το χωράει ο νους.

-Και θέλω να’ρθω να σ’αρπάξω από την άλλη, να τη ρωτήσω με μάτια δακρυσμένα, με ποιο δικαίωμα σε πήρε από μένα και ποια θυσία έχει κάνει αυτή για σένα.-

Ο έρωτας είναι επιλογές. Διαλέγεις κάποιον έναντι κάποιου άλλου. Τσεκάρεις προτερήματα και μειονεκτήματα, συμβατότητα, προκοπή, προίκα, τζάκι, σπίτι και λοιπά και αποφασίζεις. Κι αυτό γιατί αναζητάς κάποιον προς ισόβια χρήση. Άρα θες να ταιριάζετε. Ή, εν τω βάθει, να είναι αντάξιός σου, κι ας μην ταιριάζετε ακριβώς. Αλλά αυτό μάλλον θα πρέπει να το αναλύσω σε άλλο ποστ…

Αλλά τι κάθομαι και σας λέω τόση ώρα; Τι ξέρω εγώ από έρωτα; Εγώ που δεν έχω ερωτευτεί ποτέ και όλα αυτά τα ξέρω στη θεωρία. Τα έχω διαβάσει σε βιβλία, τα έχω ακούσει σε τραγούδια, τα έχω δει σε ταινίες και θέατρα. Μη μ’ακούτε, μιλάω για ένα θέμα που δεν ξέρω. Βγείτε, ερωτευτείτε και αργότερα ελάτε να εξυμνήσετε κι εσείς αυτόν τον νεαρό θεό που σε ησυχία δε μας αφήνει.

-Έλα. Μου ‘χει λείψει η ζεστή αγκαλιά σου.-

-Δώσ’μου λίγη ακόμα αγάπη, μη μ’αφήνεις σαν σκυλί πεινασμένο.-

-Χαράματα η ώρα τρεις, θα’ρθω να σε ξυπνήσω, κρυφά από τη μάνα σου να σε χαρώ, να βγεις να σου μιλήσω. Δε θα μας δει άλλος κανείς, μόνο το φεγγαράκι. Έβγα στο παραθύρι σου να σε χαρώ και δώσ’μου ένα φιλάκι. Τη μυστική αγάπη μας κρυφά να την κρατήσεις. Χίλια που να σου τάξουνε να σε χαρώ, να μην την μαρτυρήσεις.-

Advertisements

10 Σχόλια »

  1. Nat Said:

    Υποκλίνομαι, απλά… Συγχαρητήρια! Δεν ξέρω ειλικρινά τι να σου ευχηθώ, αν όντως δεν έχεις ερωτευθεί ποτέ… να ερωτευθείς ή όχι… Εγώ σίγουρα δεν το μετάνιωσα, αλλά είναι πολύ μεγάλο παλούκι. Ειδικά όταν είναι μονόπλευρο… Καλή τύχη, λοιπόν, σε ό,τι κ αν συμβεί!

    • lenioux Said:

      Αν δεν είναι αμοιβαίο δεν το μετράω, γιατί τότε μόνο είναι πλήρες και φουλ κομπλέ και με απ’όλα. Το μονόπλευρο είναι εξορισμού ατελές και καταδικασμένο στη μιζέρια και τη δυστυχία. Αν δεν υπάρξει και λίγη χαρά για ισορροπία, τότε δε λέει. Με πιάνς; 😉 Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια 🙂

      • Nat Said:

        Ναι, έχεις δίκιο, κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξει χαρά… Πάντως, ακόμα και το μονόπλευρο δεν το ανταλλάζω με τίποτα λιγότερο από το αμοιβαίο κι αυτό με προϋποθέσεις… Είναι σίγουρα ό,τι πιο δυνατό έχω ζήσει. Καλή τύχη! 🙂

      • lenioux Said:

        Το έχω ζήσει το μονόπλευρο, σε τρώει, σε κατασπαράζει, είναι άσχημο. Δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο. Αλλά το αμοιβαίο, αυτό, ακόμα κι αν είναι άσχημο, έχει τη χάρη του. Αν μη τι άλλο, έχεις την αίσθηση του ολόκληρου. Είμαι ανυπόμονος άνθρωπος εγώ. Θέλω ανταπόκριση αλλιώς με πιάνει εκνευρισμός. :PPP

  2. Nispell Said:

    ‘Πέρα από Ύποκλίνομαι [μέ τή σειρα’μου’κι’εγώ!]στή ‘Πένα’Σου!
    σέ τούτη ζωή μή φοβασαι τίποτα, νά’ερωτευθείς χωρίς κανόνες,είναι ότι Ωραιότερο ‘υπάρχη !

    • lenioux Said:

      Θα προσπαθήσω, όσο μπορώ. Και μακάρι να έχει αίσιο τέλος…! Ευχαριστώ 🙂

  3. dali13gr Said:

    Ενίσταμαι κύριε πρόεδρε! Χτες, έγραψα ολόκληρο κατεβατό και μου κόψατε το σχόλιο! 😛

    Να ξεκινήσω λέγοντας ότι τα γραπτά σου είναι εξαιρετικά. End of story.

    Στο ζουμί τώρα.

    Όλα όσα αναφέρεις είναι a priori αποδεκτά. Κάτι σαν αξίωμα που δεν αποδεικνύεται, απλά το δέχεσαι ως σωστό. Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά και αυτή θα προσπαθήσω να αναπτύξω σε λίγες γραμμές.

    Ο έρωτας σαν συναίσθημα, είναι αξεπέραστος. Τι γίνεται όμως, όταν παρέα με τον έρωτα έρχεται να κολλήσει η λογική και η κοινωνία; Το ζήτημα είναι πολύ πιο πολύπλοκο απ’ ό,τι θα έπρεπε και σε αυτό δυστυχώς φταίει… το σύστημα.

    Και εξηγούμαι: Ο έρωτας όπως περιγράφεται στο κείμενό σου είναι υπαρκτός ως ένα σημείο. Ή μάλλον, ως δύο σημεία. Ως το σημείο που θα πληγωθείς από αυτόν και ως το σημείο που υπεισέρχεται το κοινωνικό στοιχείο.

    «Ως το σημείο που θα πληγωθείς από αυτόν…»

    Η Αχίλλειος Πτέρνα του Έρωτα. Όλα είναι ρόδινα, μπορεί να έχεις ζήσει και δύο και τρεις μεγάλους έρωτες και ξαφνικά να έρθει αυτός που θα σε πληγώσει, που θα σε αφήσει για έναν άλλο έρωτα ή που θα έχει ταυτόχρονα δύο έρωτες. Αν δεν το μάθεις, έχει καλώς. Αν το μάθεις όμως… Αυτόματα γκρεμίζεται όποια εικόνα είχες χτίσει στο μυαλό σου για τον έρωτα. Γίνεσαι καχύποπτός. Δεν αφήνεις το εαυτό σου να εκφράσει συναισθήματα που έχει ανάγκη να εκφράσει, από φόβο μην ξαναπληγωθείς. Και δεν είναι καλό να κρατάς τα συναισθήματά σου φυλακισμένα. Καθόλου καλό.

    «Ως το σημείο που υπεισέρχεται το κοινωνικό στοιχείο…»

    Έχεις φτάσει, λοιπόν, σε ένα σημείο όπου έχει ζήσει μεγάλους έρωτες και υπέροχες στιγμές. Είσαι καριερίστας και ήρθε η ώρα να δημιουργήσεις μια οικογένεια. Με ποιόν; Εδώ κάνει την εμφάνισή του το κοινωνικό στοιχείο. Τι δουλειά κάνει ο σύντροφός μου; Θα είναι καλός γονέας για τα παιδιά μου; Όταν θα πηγαίνουμε (θα πηγαίνουμε; ) σε κοινωνικές εκδηλώσεις μαζί, θα ταιριάζουμε; Όσοι διάβασαν, μόλις, τις παραπάνω αράδες, σίγουρα σκέφτηκαν: «Μα τι λέει τώρα αυτός; Εγώ δεν θα γίνω ποτέ έτσι, θα κάνω ό,τι πιστεύω πως με κάνει να νιώθω ευτυχισμένος». Καταλαβαίνω. Λίγο ο εγωισμός μας, λίγο η ανάγκη για υπεροχή έναντι του άλλου, βγάζουν άθροισμα την ακριβώς προηγούμενη σκέψη. Και αν η σκέψη γίνει λόγος για να την ακούσουν κι άλλοι, τότε ενισχύονται ο εγωισμός και η ανάγκη.

    Μια αρχή της προπονητικής (και όχι μόνο) ψυχολογίας, λέει ότι σε καταστάσεις πίεσης, ο αθλητής – ερωτοχτυπημένος στην περίπτωσή μας- κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα και όχι αυτό που είναι το σωστό. Γι αυτό, η δική μου, ταπεινή συμβουλή, είναι να νικήσετε την λογική σας και να συνεχίσετε να ερωτεύεστε είτε με είτε χωρίς αντίκρισμα. Γιατί η εσωτερική απαίτηση αντικρίσματος δεν είναι στην ανθρώπινη φύση, είναι κατασκεύασμα ενός ολόκληρου συστήματος. Κάντε αυτό που είναι σωστό και όχι αυτό που ξέρετε καλά.

    Ερωτευτείτε! Ούτως ή άλλως, για όλα φταίει ο Άγιος Βαλεντίνος. Ο Άγιος Βαλεντίνος του συστήματος, όχι ο πραγματικός…

    • lenioux Said:

      «Καλημέρα σας. Συγχαρητήρια για την εκπομπή σας», κάπως έτσι έκανες εισαγωγή. 😛

      Σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. 🙂

      Ο έρωτας είναι πολύπλευρος. Εγώ τον εξέτασα θεωρητικά. Εσύ επιχειρείς να τον δεις πιο επι τω πρακτέω. Θα μπορούσαμε να αναλύσουμε ώρες και ώρες και να μη λέμε τίποτα ουσιαστικό. Η ουσία είναι μία, και καταλήξαμε σ’αυτήν και οι δυο μας. Ερωτευτείτε. Νιώστε, ζήστε, κι ό,τι ήθελε προκύψει. Το παρακάτω αδυνατώ να το ξέρω, ούτε το έχω σκεφτεί. Ο έρωτας δεν έχει αλλοιωθεί ακόμα για μένα από μεγάλες απογοητεύσεις ή κοινωνικές προσταγές. Και ελπίζω να μην αλλοιωθεί και ποτέ. Αυτά. Πάω να ερωτευτώ τώρα. Τα λέμε.

  4. dali13gr Said:

    Γι αυτό είμαι εδώ, για να σας παρουσιάζω το μέλλον! 😛

    Υ.Γ. Ήθελα να ξεκινήσω κάπως έτσι: «Συγχαρητήρια που με καλέσατε, ευχαριστώ για την εκπομπή σας». Το ξανασκέφτηκα όμως 😀

    • lenioux Said:

      χαχαχαχαχα επικό…Έτσι οφείλουν να κάνουν οι γηραιότεροι.Να παρουσιάζουν το μέλλον στους νεότερους. 🙂


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: