Χυλόπιτες.


Είμαστε άνθρωποι. Και ως τέτοιοι τρέφουμε αισθήματα για άλλους ανθρώπους, είτε διαρκείας, είτε προσωρινά, δυνατά ή χλιαρά, αρνητικά ή θετικά. Τίποτα περίεργο ως εδώ. Το αξιοπερίεργο είναι το εξής. Ένα μικρό μέρος, πολύ μικρό, από αυτά τα αισθήματα χαίρει ανταπόκρισης. Κοινώς, η χυλόπιτα είναι στάνταρ στο μενού ημερησίως. Με διάφορες παραλλαγές βεβαίως βεβαίως. Παραθέτω ορισμένες:

Πρώτα απ’όλα, η ερωτική χυλόπιτα. Γουστάρεις γκομενάκι κι αυτό στο παίζει βαρύ πεπόνι. Ασκείς γοητεία εσύ, τίποτα. Βάζεις πειθώ και στυλ, τίποτα. Δε σε γουστάρει το γκομενάκι, φιλαράκο, τι να κάνουμε. Παίζει να βαρέσεις και μια χαζογκομενίαση, αλλά τελικώς το παίρνεις απόφαση. Δε γουστάρει, πάμ’ παρακάτω.

Ακολούθως, η φιλική χυλόπιτα. Έχεις φιλαράκι και το εμπιστεύεσαι. Είναι φίλος σου με την ουσιαστική έννοια του όρου. Ώσπου μια μέρα σε παρατάει ξεκρέμαστο στη μέση του δρόμου να ψάχνεσαι. Ή σε πουλάει ο φίλος-λαδέμπορας για μια χούφτα δολλάρια. Ή έστω, ευρώ. Ή λίρες. Άντε να την ξεπεράσεις αυτή τη χυλόπιτα.

Έπειτα, η κρύα χυλόπιτα. Και να που έχεις βρει ένα άτομο και το θεωρείς πολύ κουλ ρε παιδί μου. Το θαυμάζεις σαν να λέμε. Αποζητάς την επιδοκιμασία του. Σε νοιάζει η γνώμη του. Και να που προσπαθείς να σε προσέξει, να που προσπαθείς να το μιμηθείς, να που προσπαθείς να αποδείξεις τον εαυτό σου, να που τρως τη χυλόπιτα, γιατί κατά πως φαίνεται οι προσπάθειες δεν πιάσανε τόπο.

Τέταρτη, η γονεϊκή χυλόπιτα. Ναι, ναι, καλά καταλάβατε. Είτε είσαι κόρη είτε είσαι γιος, η γονεϊκή χυλόπιτα είναι από τις χειρότερες και χωρίζεται σε γονεϊκή χυλόπιτα πρώτου βαθμού, όπου ο γονιός δεν εγκρίνει τις επιλογές σου αλλά σε υποστηρίζει, γονεϊκή χυλόπιτα δευτέρου βαθμού, όπου ο γονιός αμ δεν εγκρίνει τις επιλογές σου, αμ δε σε στηρίζει, η γονεϊκή χυλόπιτα τρίτου βαθμού, όπου ο γονιός σε διώχνει μακριά του, και η γονεϊκή χυλόπιτα τέταρτου βαθμού, όπου ασ’τα να πάν’ στο διάολο, ψάξε αλλού για γονείς.

Λαστ μπατ νοτ λιστ, η ιντερνετική χυλόπιτα. Τα’χουμε ξαναπεί. Facebook, Twitter, Tumblr, msn, yahoo messenger, skype, gtalk, buzz, meme, friendfeed και όλα αυτά τα site κοινωνικής δικτύωσης και μη. Γνωρίζεις κόσμο εκεί. Ακολουθείς, προσθέτεις, ζητάς άδειες, αιτήσεις και βρίσκεις ανθρώπους μ’ένα σωρό τρόπους. Και βρίσκεις και κάποιον που σε ενδιαφέρει. Για οποιοδήποτε λόγο. Και τους στέλνεις ένα request. Και τζουπ τρως ένα ignore μεγαλοπρεπέστατο και μένεις με το πουλί στο χέρι. Να αναρωτιέσαι. Μα γιατί;

Πολλές οι χυλόπιτες που τρώμε εμείς οι άνθρωποι. Τόσες που αναρωτιέμαι, γιατί συνεχίζουμε να κάνουμε παρέα με άλλους ανθρώπους αφού μας απορρίπτουν έτσι στην ψύχρα; Λίγοι και καλοί θα μου πεις. Αξίζει τον κόπο όμως;

Γαμώ την κοινωνία μου, θα πάω να κάτσω πάνω σ’ένα βουνό και θα σας βλέπω όλους από ψηλά. Θα βλέπω εσάς και τη μιζέρια σας αλλά δεν θα σας έχω ανάγκη. Γιατί είμαι ο Χουλκ.

Advertisements

15 Σχόλια »

  1. aaduck Said:

    Όφου και έχω βαρυστομαχιάσει από τις πολλές…

    Αλλά πιστεύω ακόμα πως αξίζει τον κόπο, έτσι για το γαμώτο, και για τις έστω λίγες, αλλά υπεργαμάτες, στιγμές.

  2. […] This post was mentioned on Twitter by Liana Duck and Elenitt@, Elen P. Elen P said: new blog post, Director's Cut: Χυλόπιτες. http://twt.gs/jBDU Μεταμεσονύκτιο, νυσταγμένο, φιλοσοφίζον, γκρινιάρικο. […]

  3. χαχαχα πόσες φορές το έχω πει κι εγώ αυτό με το Χουλκ! Ωραίο ποστ/ μπλογκ συνολικώς!

  4. Regunus Said:

    να μη σε νοιαζει για την ιντερνετικη χυλόπιτα. ούτε για την γονεϊκη 😀

  5. dali13gr Said:

    Εγώ θα έλεγα να σε νοιάζει ΜΟΝΟ για την γονική. Γιατί θα έρθει η μέρα που θα συνειδητοποιήσεις ότι όσα σου λένε οι γονείς σου τώρα και σε ξενίζουν, είναι ολόσωστα. 🙂

  6. StavroZ Said:

    @drelen, ποιαν απ’ αυτές που αναφέρεις θα ήθελες να αποφύγεις; Να μη φας.

    Πι.Ες. Άσε έξω τη γονεϊκή, τη φιλική και γενικά τις υπεκφυγές. Ξες, παγκόσμια ειρήνη, είμαι εθνική Ελλάδος και τέτοια. 😛 Στο ζουμί…

    • lenioux Said:

      Φίλτατε StavroZ, απ’όλες έχω φάει, και συνεχίζω να τρώω ακάθεκτη. Δεν πτοούμαι. Ευτυχώς τις φιλικές χυλόπιτες τις έφαγα μικρή και τα τελευταία 8 χρόνια είμαι φουλ κομπλέ με τρεις φίλες-φίλες, από τις καλές, όχι γιαλαντζί, κι έτσι ό,τι χυλόπιτα κι αν φάω έχω αυτές μου κουβαλάνε σόδες και χωνευτικά. Ανθρώπους που θαυμάζω, θα συνεχίσω να αποζητώ την προσοχή τους. Αν μη τι άλλο, στην προσπάθεια για έγκριση κάτι μαθαίνω, βελτιώνομαι. Οι γονείς είναι γονείς. Θα κάνω του κεφαλιού μου, θα τ’ακούσω και μετά θα κλάψω στην αγκαλιά του μπαμπά γιατί είχε δίκιο κι εγώ άδικο. Τώρα οι ερωτικές χυλόπιτες…Μικρή είμαι. Τις ξεπερνάω με λίγο Τρύπες και μια τζούρα κράξιμο. Ελπίζω να σε κάλυψα. 😛

  7. Νίκος Said:

    Συμφωνώ με τον dali13gr. Μου το έλεγε και ο γιατρός μου (όχι όχι, δεν ήταν ψυχίατρος, παιδίατρος ήταν αλλά του άρεσε που και που να λέει ψαγμένες μαλακίες): Όταν είσαι πιτσιρικάς λες «Οι γονείς μου είναι σοφοί, ξέρουν τα πάντα». Μεγαλώνοντας λίγο λες «Τελικά δεν τα ξέρουν και όλα». Στα εφηβικά χρόνια λες «Καλά οι γονείς ζουν σε άλλες εποχές, δεν ξέρουν τίποτα». Μεγαλώνοντας μετά αρχίζεις και τα βρίσκεις μπροστά σου και λες «Κοίτα να δεις, τελικά κάτι ήξεραν». Και όταν πια γεράσεις, λες «Τελικά αυτοί η άνθρωποι ήταν σοφοί, ήξεραν τα πάντα!»…

    • lenioux Said:

      @Νίκος @dali13gr Καλά, ας μην υπερβάλουμε περί γονέων…Καλοί είναι οι καψεροί, αλλά εδώ δε μιλάω για δε-με-άφησε-να-πάω-διακοπές-μόνη-μου-στα-15-κατάσταση, μιλάω για επιλογές ζωής, για καταστάσεις τύπου ήθελαν-να-γίνω-μπακάλης-αλλά-εγώ-ήθελα-να-σπουδάσω-φούρναρης. Ή και ακόμα πιο σοβαρές αποφάσεις που προκαλούν ρήξη στις σχέσεις γονιών-παιδιών. Εξού και οι «τέσσερις βαθμοί» γονεϊκής χυλόπιτας.

      • Νίκος Said:

        Συμφωνώ και τα έχω δει αρκετές φορές. Οικογενειακά προβλήματα δυστυχώς υπάρχουν, και έλλειψη υποστήριξης από γονείς. Απλώς επειδή βρίσκομαι στο 4ο στάδιο κατά τα λεγόμενα του γιατρού, όσο μεγαλώνω τόσο πιο συχνά μου έρχονται αυτά τα λόγια που είχε πει (παρ’ όλο που έχουν περάσει πολλά χρόνια). Σαφώς όμως και οι γονείς άνθρωποι είναι, και κάνουν λάθη, πολλές φορές χοντρά. Οπότε μάλλον το σχόλιό μου ταιριάζει μόνο στους πρώτους βαθμούς γονεϊκής χυλόπιτας, και σε πιο «light» καταστάσεις! 🙂

      • lenioux Said:

        Εκεί είναι που έχει και περισσότερο νόημα το σχόλιο. 🙂

  8. dali13gr Said:

    Μόνο εγώ έχω δίκιο, τέλος! 😛 Το παν είναι να μην αγχώνεσαι. Και να αξιολογείς τα πράγματα αφού έχεις αξιολογήσει την αντικειμενικότητα της κρίσης σου. Ευχαριστώ.

  9. dali13gr Said:

    Ναι, το κάνω συχνά-πυκνά αυτό :PPPP


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: