Οι αγαπητικιοί.


Οι αγαπητικιοί. Εφηβικοί, νεαροί, καλοκαιρινοί, κεραυνοβόλοι, αμοιβαίοι, χωρίς ανταπόκριση, ώριμοι, ενήλικες, τριαντάρηδες, σύντομοι, διαρκείας, κοντοί ως επί το πλείστον, με δύο, όχι λάθος, τρεις εξαιρέσεις. Μουσάτοι ή ξυρισμένοι, χοντροί και αδύνατοι, μαλλιάδες ή καραφλοί, ροκάδες, σκυλάδες και ρέηβ, υλικοί ή διαδικτυακοί, αποπροσανατολισμένοι, εξερευνητές, επαναστάτες, κομφορμιστές, συντηρητικοί, περιπετειώδεις. Απολογισμός έξι χρόνων εφηβείας.

Όλοι τώρα στέκονται στην ουρά. Τα κάρβουνα στη φωτιά καίνε. Το σίδερο πυρώθηκε. Η σφραγίδα βγάζει ένα συριγμό καθώς ακουμπάει το μπράτσο του Βασίλη, του πρώτου στην ουρά. Η κραυγή πόνου ακούγεται μέχρι το τέλος της ουράς. Ο Θάνος έχει πολλές τέτοιες κραυγές να ακούσει ακόμα. Αγόρια οι μισοί, αμούστακα ακόμα, δεν αντέχουν τον πόνο, την αγωνία της αναμονής. Οι άντρες, με όλες τις ρυτίδες της ηλικίας τους, δεν αντέχουν τον εξευτελισμό. Κρίμα. Θα τον υποστούν έτσι κι αλλιώς.

Οι μαρκαρισμένοι προχωράνε παρακάτω. Τους γδύνουν και τους πλένουν. Η βρώμα έξι χρόνων χύνεται στο πάτωμα. Λερώνει παλιές φωτογραφίες, mix-tapes σε cd, μηνύματα και τσατ συζητήσεις. Κανείς δεν τα θέλει αυτά πια, κανείς δεν τα χρειάζεται. Όλοι τώρα με έχουν χαραγμένη καλά στη μνήμη τους. Και στο στέρνο τους. Αυτό το «Ε» θα σημαδεύει για πάντα το δικό μου παρελθόν στα δικά τους σώματα. Αλλά όχι για πολύ.

Ο Αλέξανδρος φωνάζει «άντε πηδήξου». Κερδίζει την πρώτη θέση. Κρίμα, γιατί ήταν ψηλός και μ’άρεσε πολύ.

Αλλά είμαι αισθηματίας, γαμώ το.

Αφήνω τον γάντζο και πιάνω το σπαθί. Η λεπίδα του βαριά και αστραφτερή θολώνει από τη θέρμη του κορμιού του και λερώνεται καθώς το αίμα κυλάει από τον λαιμό του και πιτσιλάει τους υπόλοιπους αγαπητικούς. Καθαρίζω το πρόσωπό μου και πετάω το σπαθί. Πολύ βαρύ για μένα. Πολύ μεσαιωνικό επίσης.

Το στιλέτο κάνει μια χαρά τη δουλειά του. Σκίζει λαιμούς, τρυπάει κοιλιές, σπλάχνα ξεπετάγονται, το αίμα λιμνάζει, τίποτα δε με σταματάει. Ούτε καν το βλέμμα του Κώστα, αυτό που κάποτε έκανε τα γόνατά μου να λυγίζουν και που τώρα εκλιπαρεί για σωτηρία. Οι μπούκλες του τινάζονται και προσγειώνονται με κρότο δίπλα στα έντερα του Παναγιώτη. Ή μήπως του Θόδωρου; Δεν ξεχωρίζεις πλέον ποια είναι ποιανού. Μόνο τα μάτια προσέχω, αυτά δεν τα αγγίζω. Τα θέλω ανέπαφα, αναμνηστικά του παρελθόντος που τόσο αιματηρά προσπαθώ να καθαρίσω.

Η αποσύνθεση άρχισε κιόλας. Ιούνιος μήνας, ντάλα ήλιος, μεσημέριασε. Λέω να κάνω ένα διάλειμμα. Να ξεκουραστώ και να φάω. Ω, πόσο κουραστικό είναι να αναπολείς!

Αφήνω τον Νίκο, τον Άγγλο και τον καραφλό για μετά.

Και που ξέρεις. Μπορεί να τους αφήσω να ζήσουν.

Εκλεκτοί; Μην αυταπατάσαι. Αγαπημένοι αγαπητικιοί μόνο.

Προς το παρόν.

Advertisements

8 Σχόλια »

  1. xtsanos Said:

    Είναι αυτό που λένε «αφήνεις το σημάδι σου σε κάποιον» – κυριολεκτικά όμως! Ωραίο story, σύντομο και περιεκτικό. Η επιρροή εκείνου του horror festival ακόμα να περάσει 🙂

    • drelenp Said:

      χαχα 😀 Σ’εκείνο το horror festival δεν είχα πάει ελαφρά τη καρδία, ήξερα πού πήγαινα 😉 Η σκοτεινή-διαστρεμμένη-κακή-ξέρω ‘γω τι άλλο πλευρά μου έχει εμφανιστεί πολλές φορές στο παρελθόν. Απλώς τότε δεν είχα μπλογκ 😛 Και μιας και το αναφέραμε, θα ποστάρω ντοκουμέντα σε επόμενα άρθρα! :D:D

  2. StavroZ Said:

    😯 Πω πω, ευτυχώς για μένα που δεν έτυχε να σε γνωρίσω στο παρελθόν lol.

    Nice post 🙂

    • drelenp Said:

      χαχαχα 😛 Μπορεί να γράψω και σίκουελ κάποια στιγμή. Να προσέχεις. *this is just a warning* 😛

  3. Dracula Said:

    ‘Τα ματωμένα αίματα: η επιστροφή της Lenioux’

    Και φαντάζομαι (;) ότι ως αγαπητικοί δεν πρέπει να σου έκαναν και μεγάλη ζημιά (με την προϋπόθεση ότι στο χρόνο τους ο καθένας σε αγάπησαν πραγματικά). Εσύ, πουλάκι μου (!), τους τελείωσες βάρβαρα (σετάκι με τη διαπόμπευση πήγε, το μόνο που δεν αντέχεται).

    Πάντως, να τους το δίνεις το ποστ, να το διαβάζουν.

    Έτσι, σα disclaimer!

    ^»^

    • drelenp Said:

      Μπα σε καλό σου, με έκανες και γέλασα 😀
      Όχι, κανείς τους δε μου έχει κάνει μεγάλη ζημιά, καθόλου ζημιά θα έλεγα, άσχετο αν λόγω αυτών έζησα λύπες,στεναχώριες,υστερίες,ζήλιες ή οτιδήποτε που μπορεί ίσως να θεωρηθεί «ζημιά». Αλλά ξέρεις. Εμείς οι μεγάλοι συγγραφείς (μη γελάς, σε βλέπω) εμπνεόμαστε από τα μικρά, ασήμαντα, καθημερινά και με όχημα τη φαντασία μας ταξιδεύουμε μακριά. (πππσσσσσς) It’s not personal, την ευχή μου να έχουν σε ό,τι κάνουν. Όσο για τη διαπόμπευση…Ειλικρινά δεν το είχα σκεφτεί αυτό! Και μόλις συνειδητοποίησα ότι 2-3 μπορεί και να με διαβάζουν, οπότε, sorry guys! 😛

      • Dracula Said:

        Καλά, τη διαπόμπευση με πυρωμένο σίδερο εννοούσα (φαντάσου να κυκλοφορείς με φουλ αποτριχωμένο στήθος στις παραλίες μαρκαρισμένος σα βουβάλι!). Το να διαβάζουν για τον εαυτό τους δε τους χαλάει (μάλλον εμένα δε θα με χάλαγε, γιατί ως γνωστόν όλοι οι άντρες είμαστε γουρούνια!).

        Είσαι πάντως δημιουργική και παραγωγική — αν δεν εμπλέκεται Σπλαχνολογία στη μέση– και πρέπει να είσαι φίλη του εργαστηρίου –επιμένεις να τα ‘δοκιμάζεις’ μόνη σου!

        Να κανονίσουμε για κανένα σεναριάκι ταινίας, να μην πας ανεκμετάλλευτη!

        ^”^

        ΥΓ: Φαντάσου να δει το ποστ κανένας μελλοντικός σου πελάτης… groovy!!!

      • drelenp Said:

        Αφού τους σκοτώνω όλους, δεν αφήνω κανέναν να κυκλοφορεί σημαδεμένος. Είμαι μεγαλόψυχη. 😛
        Αφού γίνουν οι ιστορίες μου σενάριο, παρακαλώ να γυριστεί και η ζωή μου και να με παίζει η Ρέιτσελ Βάις. 😀
        Άμα δε σας χαλάει, να συνεχίσω να γράφω (a.k.a. θάφω-σκοτώνω-μαχαιρώνω-ξεκοιλιάζω) για σας! 😀

        ΥΓ: Και να το δει, δεν πρόκειται να με αναγνωρίσει στο μέλλον.Έχω διπλή ταυτότητα, σαν τον Μπάτμαν. Το πρωί είμαι η Ελένη. Το βράδυ… Είμαι η Λένιουξγκερλ! 😛


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: